Wat
meer duidelijkheid over deze eigenaardige en mysterieuze planten.
Sinds de laatste jaren ben ik gefascineerd geraakt door
miniatuurboompjes, een echte passie. Het meest boeiende bestaat
gedeeltelijk uit de creativiteit, het wonderlijke ven de natuur en het
dagelijks genot van deze te aanschouwen.
Momenteel beschik ik over exemplaren van 35 jaar en ouder, deze worden
meestal ingevoerd uit Thailand of Japan.
Eigenlijk zijn het ruwe exemplaren, waar de vorm of het model nog moet
worden aangegeven. Dit zijn de gemakkelijkste creaties, aangezien deze
reeds over een ruime vertakking, wortelgestel en ouderdomseffect
beschikken. Het is belangrijk deze planten voldoende karakter en
verfijning te laten uitstralen.
Een tweede manier, maar tevens de moeilijkste is planten uit de natuur
of de kwekerij recupereren die vatbaar zijn voor dergelijke. Meestal
zijn dit planten van minstens 10 jaar oud en worden deze gereduceerd
op een hoogte van 30 tot 80 cm, naargelang de vorm en de soort. Nadien
worden deze getraind in kuip of platte schaal gedurende 4 à 5 jaar,
de vormgeving is hier het moeilijkste en vraagt ook een even lange
periode. Na 3 à 4 jaar begint de plant kleine blaadjes en vruchten te
vertonen, namelijk ¼ van de ware grote, dit is te wijten door
jaarlijks de plantenschaal te verkleinen of door bladsnoei.
Pas na 15 à 20 jaar kunnen we spreken over een echte bonsai, geduld
is hier de gouden regel, maar wordt tenslotte beloond en absoluut de
moeite waard.
Een derde mogelijkheid is vetrekken met een jonge plant, stek,
zaailing of ent om verder te kweken tot volwaardige plant. Dit procédé
is het gemakkelijkste maar duurt het langste, dus moeilijker
realiseerbaar.
Een vierde alternatief is vermeerderen door marcoteren. De meest
gebruikelijke manier is sphagnum rond de stam verwikkeld en tenslotte
verpakt in plastiek of pot. De wortels zullen uitgroeien in het mos
aan de plant waar de ring in de bast gemaakt is of ontbloot. Deze
werkwijze heeft het voordeel dat op één en dezelfde plant
verschillende vermeerderingen kunnen gebeuren en uiteindelijk het
startmateriaal reeds een degelijk visueel aspect heeft.
Er bestaan namelijk bonsais voor binnen en buiten, eigenlijk zijn ze
beiden boeiend. Momenteel ben ik bezig een collectie aan te maken van
miniatuurboompjes van inheemse aard. Een groot werk, namelijk een
project van minimum 15 jaar, maar toch hoop ik van daarin te lukken.
Het eigenaardige van de ganse zaak is dat men soms van een plant van 2
meter hoog in een paar uur een vormplant kan maken, meestal duurt dit
jaren eer men er een specifieke vorm kan aangeven.
Het geheim om deze te verzorgen en te behouden is voldoende water
en voeding geven. Aangezien zij tenslotte in een kleine pot staan
is er geen overdreven reserve van vocht en voeding beschikbaar. Het
regelmatig broezen van het loof is ook belangrijk, gezien dit
uitdroging voorkomt en de natuurlijke watergifte praktisch evenaart.