Een
bladverliezende sierstruik die overweldigend bloeit in de nazomer van
september tot eind oktober met blauw violetkleurige bloemtrossen en
die kan uitgroeien tot 1 m. hoog en breed naargelang de variëteit.
Niet enkel de bloemen maar ook het donkergroen loof is aantrekkelijk
door zijn fel kleurenaspect in de border. De bladeren van deze struik
hebben een aparte, sterke en aangename geur, die op lavendel gaat
lijken. Caryopteris heeft langwerpige licht gekartelde blaadjes met
een viltgrijze onderzijde.
Dit siergewas is niet geheel winterhard en kan bij zware winters
invriezen. Nadien loopt deze aan de basis weer uit, doch is het niet
uitgesloten dat bepaalde delen van de plant het laten afweten. Door
het afdekken van de voet kan men dit euvel verhelpen.
Gezien de aard van deze en de weersomstandigheden dient dit gewas
beter gesnoeid na de winter. Door het vroegtijdig insnijden van deze
plant, zouden de overblijvende stengels kunnen invriezen en indrogen.
Caryopteris bloeit op eenjarig hout, hierdoor is een jaarlijkse snoei
aan te raden.
Een beschutte zonnige standplaats, gezien zijn winterhardheid, is
sterk aanbevolen vooral op een warme uit de wind beschutte plaats.
Groeit het best op lichte goed doorlaatbare bodem en schuwt eerder een
natte ondergrond.
Een
bladverliezende sierstruik die overweldigend bloeit in de nazomer van
september tot eind oktober met blauw violetkleurige bloemtrossen en
die kan uitgroeien tot 1 m. hoog en breed naargelang de variëteit.