|
Wijsheid
een natuurlijke gave?
Een wijze man heeft
geen onwrikbare beginselen, hij past zich aan bij de anderen en
aan elke situatie.
Wie
de hemel beledigt of zijn God lastert, heeft niemand tot waar hij gebeden,
verzoeken, noden of vergeving kan richten.
Als
men gelijk heeft, mag men zijn opperste en als zoon zelfs zijn vader corrigeren.
Jaag
niet naar hoge ambten, maar eerder naar de kennis en de gewichtigheid die nodig
is om deze te
bekleden.
Eenvoud,
zelfkennis, geduld, volharding, bewust zijn van hoogte van zaken zijn de
absolute basis van iedere wijsheid.
Wie
respect heeft voor zijn leefwereld en de toepassing van deze theorie kent zal
pas zelf gerespecteerd worden.
Woede
en geweld begint waar onmacht en zwakte zich meester maakt
van het gezond verstand.
Het
is wijzer een simpele te oordelen en te waarderen dan een aanstellerige
opdringerigheid te overwaarderen.
Vel geen oordeel over de anderen, zoals men zelf niet
zou willen veroordeeld en beoordeeld worden.
Wijsheid,
iets waar men pas begrip van krijgt op latere leeftijd, vergrijzing, ontbrekende
haren rimpeligheid zijn de voorbode om hier leren mee om te gaan.
Een
dapper man laat zich niet door de eerste de beste stoot uit het zadel
lichten, hij verzamelt al zijn capaciteiten en middelen om elk euvel te overwinnen. Diplomatie, geduld, gezond verstand, evenwicht
zijn alvast hiervoor de beste strategie.
Afgunst, nijd, jaloersheid is niet enkel een ziekte,
maar vooral de frustraties die geboren worden uit luiheid, gemakzucht, hebzucht,
almacht en een duidelijk gebrek aan verantwoordelijkheid.
Schoonheid op vier poten kan één of ander dier zijn, elegantie op twee poten
een ooievaar of pralend wezen, schoonheid hangt niet af van het aantal
poten.
De
eigenschap van mooi te zijn is opzichtig en snel vergankelijk, innerlijke
schoonheid strookt eerder met de realiteit en is blijvend.
De
geest die alle dingen laat leven, zijn enkel de onbegrensde rijkdommen.
Vriendschap, liefde, gezondheid, geluk, werkgenot zijn hiervan een opsomming.
De meeste mensen kijken gewoonweg naar iets of lezen slechts
wat ze willen zien, dit om enkel te moeten begrijpen wat ze echt willen inzien
of waarnemen. Louter uit gemak of onwetendheid en onverschilligheid, dit zolang
zij zélf niet met de realiteit geconfronteerd worden.
|